Over historische feiten, BHV, Rolf Falter en zijn collega in 2512.
zondag 15 juli 2012 09:06

Als er over vijfhonderd jaar een boek geschreven wordt als ‘België. Een geschiedenis zonder land’ door de Rolf Falter van dienst, zal de splitsing van BHV in 2012 waarschijnlijk niet eens vermeld worden. De auteur zal  het hebben over het verwerven van privilegies en afbouwen van diezelfde privilegies in een periode van economische chaos, onzekerheid en verwarring, in een poging duidelijk te maken hoe grenzen vervaagden, de ene stad, regio of staat groeide en aan invloed won en weer in de schaduw van een andere verdween. Ik zou dat boek graag lezen omdat ik nu eenmaal nieuwsgierig ben naar wat de toekomst brengt maar zou ik al blij zijn als ik wist wat voor weer we volgend weekend krijgen.

Wat is er nu historisch aan het feit dat mensen die ergens wonen hun stem niet meer kunnen geven aan mensen die ergens anders wonen? Men wil iets verhinderen, nl. de verfransing van Vlaams-Brabant. De communisten hebben iets gelijkaardigs geprobeerd met beton en prikkeldraad, de Duitsers met een Antlantikwall, de Amerikanen en Israëli’s proberen het met een muur. Het werkt niet. Net zomin als men het uitzwermen van de parkieten die de Brusselse parken ingepalmd hebben, kan verhinderen. Die zoeken alleen maar een goede plek om te eten en te kweken en ze denken er niet aan om dan ook maar te gaan zingen als de merels en vinken die daar wonen.

Ik was gisteren nog eens Rode en in Alsemberg maar heb niets gemerkt van een historisch feit dat daar twee dagen eerder zou plaatsgevonden hebben. Ik zag borden en aanduidingen in het Frans, het Nederlands en in twee talen. Nog niet in het Engels maar dat komt wel. Ik zag huizen waar Vlamingen wonen en huizen waar Franssprekenden wonen en dat zal morgen nog zo zijn. De eerste generatie Franssprekenden die zich daar vestigden werden met open armen ontvangen omdat ze geld hadden en van een boerendorp een residentiële gemeente maakten met grote villa’s. Ze zochten een plek om aangenaam te wonen en te kweken en dus kwamen er meer en net zoals die parkieten hadden ze geen zin om te gaan zingen als merels of vinken. Die gingen dan maar parkiets leren want ze wilden daar graag bijhoren bij die rijke parkieten en ze stuurden hun kinderen naar de parkietenscholen. De merels en de vinken voelden dat ze stilaan terrein verloren en reageerden. Ze probeerden muren op te trekken. De splitsing van BHV zou weer zo’n muur zijn, tegen de verfransing, zeggen de lokale politici.

In zijn magistrale boek ‘België. Een geschiedenis zonder land.’ beschrijft historicus Rolf Falter historische feiten die de strijd om macht illustreren van wevers, beenhouwers, boeren, graven, hertogen, bisschoppen, koningen en pausen, een strijd die telkens eindigde in moord en executies en uiteindelijk niets opleverde, of, zoals het treffend op de flaptekst staat: een geschiedenis over mensen die vooruit willen in het leven, over trots, dwaasheden, genialiteit, bekrompenheid, passie, moord en berusting.

Over vijfhonderd jaar zal een historicus hetzelfde schrijven over de taalstrijd in dit landje. Hopelijk volgt er dan een paragraaf over economische welstand maar niets is zeker. Net zomin als het weer volgend weekend.