Waarom paardenvlees wel en sociale problemen geen impact hebben op een merk.
zondag 03 maart 2013 14:48

Nu is het de beurt aan Zalando, de online webshop die overal opduikt als je op het net aan het werk bent en met leuke televisiespots inspeelt op de liefde van de dames voor schoenen.

Onder de titel ‘Moderne slavernij bij Zalando’ rapporteerde De Morgen over wantoestanden in het distributiecentrum van de online winkel in Duitsland die aan het licht gebracht werden door een reportage op de Duitse zender ZDF. Zalando schuift de verantwoordelijkheid door naar een onderaannemer.

Natuurlijk vinden we het allemaal erg als we zien dat arbeiders met hun blote voeten in een gifsmurrie staan om de stof voor onze jeansbroeken te produceren of dat tientallen arbeiders omkomen in de brand van hun sweatshop ergens in India. Heeft dergelijke berichtgeving ook enige impact op ons koopgedrag? Ik geloof het niet. We liggen er niet van wakker.

Ford is in Europa geen topmerk meer en dat zal ook in België niet snel veranderen maar dat heeft niets te maken met de sluiting van Fordfabrieken maar met het imago van de producten. Ford heeft geen imago. Op de kwaliteit van hun auto’s valt waarschijnlijk weinig of niets op aan te merken. BMW heeft wel een imago al werd het letterwoord in mijn jonge jaren vaak omgezet in ‘bucht met wielen’. BMW is een topmerk vandaag dat erin geslaagd is de bezitter de indruk te geven speciaal te zijn, niet zoals de anderen. De topmerken in de autowereld hebben het individualisme tot statussymbool gepromoveerd.

Sociale problemen in fabrieken, of ze nu in Azië liggen of in onze achtertuin, beïnvloeden niemand. Het jaar dat Renault Vilvoorde de deuren sloot, werden er in België meer auto’s van dat merk verkocht dan ooit tevoren en in januari dit jaar stond Renault op plaats 2 van de best verkochte merken in ons land. Sociale problemen draaien om solidariteit, om een samenhorigheidsgevoel in de maatschappij en niet om het individuele geluk dat te koop wordt aangeboden.

Maar als er geknoeid wordt met wat we op ons bord krijgen, reageren we massaal. In dezelfde editie van De Morgen (van 28/2/2013) lezen we dat de producenten van lasagne en andere direct-klaar maaltijden de productie moeten terugschroeven omdat de verkoop ingezakt is door het paardenvleesschandaal. Dat raakt ons. Het is een schande. De voedselagentschappen en experts mogen nog bij herhaling zeggen dat er niets mis is met de voedselveiligheid, die producenten van bereidingen met gemalen vlees zullen een stevige inspanning moeten leveren om het vertrouwen van de consument terug te winnen. Deze keer gaat het niet om ‘de anderen’ maar om onszelf en onze naaste familieleden en dan reageren we met een boycot. Die producten kopen we niet meer. Voor een tijdje dan toch.

Bedrog en mogelijke risico’s op onze (individuele) gezondheid, straffen we af maar slechte arbeidsomstandigheden veranderen ons koopgedrag niet. Hoe zou dat komen? In elk geval koop ik vanaf nu alleen nog roomijs van IJsboerke.