Verkiezingen: Het wordt weer een leuke tijd
woensdag 15 januari 2014 15:00

om te observeren hoe onze politici communiceren en wat de media daaruit selecteren. Laat ons punten geven.

De meeste politici hebben mediatraining gevolgd,  bereiden de interviews keurig voor en leren een paar oneliners uit het hoofd. Tot daar gaat het allemaal goed. In mei mogen wij, de kiezers, onze stem geven aan de man of vrouw die voor een stuk zal bepalen wat er zoal zal veranderen in dit land.

De pers is aanwezig op partijcongressen en nieuwjaarsrecepties en bericht daar graag over omdat er altijd leuke beelden te schieten zijn en originele uitspraken te horen. Dat kan voor de betrokken politicus al eens tegenvallen. Het is niet altijd duidelijk of ze zich daar bewust van zijn.

“Nieuwjaar bij Open VLD: één lange aanval op N-VA” kopte Het Nieuwsblad op 14 januari, met een foto van de partijvoorzitster die met verontwaardigde blik naar de zaal brult. In Het Journaal op de VRT kregen we eveneens de strijdvaardige Gwendolyn Rutten te zien en te horen met haar kreet “Ze willen het land kapot.”

Dat was niet goed. In het bedrijfsleven geldt de regel dat je nooit over je concurrenten praat met je klanten, tenzij om lof te spreken over hun producten die je zelf niet in de kast hebt liggen. Vergelijkende reclame werkt als het over vergelijkbare producten gaat maar de politieke boodschappen zijn zo complex dat de man-in-de-straat er weinig van begrijpt. Of het laat hem koud.

Dan maar een vijand kiezen en hem frontaal aanvallen want dat is voor iedereen duidelijk? Geen goed idee want je geeft je tegenstander de kans om te riposteren en voor je het weet lig je knock-out op de grond. Wil je toch die strategie volgen, neem dan een tegenstander die jou niet kan raken zoals de N-VA. Hun schietschijf is de Elio Di Rupo en de Parti Socialiste waar de Vlamingen niet kunnen voor stemmen. Afwachten wat het oplevert.

De lange regeringsvorming na de vorige verkiezingen indachtig, valt te vrezen dat weinig mensen nog belangstelling zullen hebben voor de partijprogramma’s. Daarom wordt het interessant om te volgen hoe de politici zullen proberen hun stem binnen te halen. Misschien kan er een lijst opgemaakt worden van communicatiemiddelen en die te quoteren op duidelijkheid, originaliteit en nog een paar andere criteria om daarna de impact te bekijken op de resultaten van de kandidaten. Hebben de slogans, affiches, speeches, busreclame, evenementen, enz. de verhoopte impact gehad? Daar kunnen lessen uit getrokken worden.